ميز كارتوون رو با خودكاري كه توي دستتون داريد خط خطي يا كنده كاري مي كنيد،‌ يا نه نسبت به اوون احساس مسئوليت مي كنيد و با اينكه اموال شخصي شما نيست اما ازش مراقبت مي كنيد؟

از خوونه كه مي خوايد بريد بيرون كولر يا بخاريتوون رو روشن مي ذاريد - هموونجوري كه اگه تووي خونه باشيد- و پيش خودتوون مي گيد كه پولش رو پرداخت مي كنيد يا نه احساس مسئوليت مي كنيد نسبت به روشن يا خاموش گذاشتن وسايل و از سرمايه ملي - كه جديداً تبش همه رو گرفته و واقعاً هم ملي نيست!!!- مراقبت مي كنيد.

نمي دوونم كلاً‌ مي خوام بدوونم نظرتوون در مورد احساس مسئوليت چيه؟ حالا بيشتر در مورد وسايل و اينا هم نيست. منظورم نسبت به آدم هايي هست كه باهاشوون در ارتباطيد. نسبت به كسايي كه حتي توووي خيابوون از كنار هم رد مي شيد. اگه كسي بخوره زمين دستش رو ميگيرد يا به اموون خدا ولش مي كنيد؟

اين در مورد غريبه هاست. در مورد خوونوادتوون چي؟ چه حسي داريد؟ به نظرم كه بايد شديداً احساس مسئوليت كنيد. به خصوص اگه مرد هستيد در مورد خانووم هاي خوونوادتوون. به خصوص خانووم خودتوون. نه كه فكر كنيد زن ها نمي توونن از خودشوون مراقبت كنن يا احتياج به آقا بالا سر دارند. اما نمي دونم چه جووري بگم، نياز به يه پشتوانه دارن كه بدوونن حواسش بهشوون هست!

خيلي وقت بوود ازين حرف هايي كه نمي توونم بنويسم رو نگفته بوودم. آدم خيلي چيزا يه وقتايي تووي ذهنش هست اما نمي توونه پيادشوون كنه و راحت حتي به زبوون بياره چه برسه به نوشتن. خلاصه آقايوون محترم يه كم نسبت به خانووماتوون غيرت داشته باشيدو بد چيزي نيست!!!